Over de kracht van zachtheid in een veilige bedding
Verdriet heeft tijd nodig.
En misschien nog meer dan tijd, heeft het ruimte nodig – een plek waar niets “moet”, waar niets beoordeeld wordt, en waar tranen, stilte en zelfs verwarring allemaal even welkom zijn.
Wanneer vrouwen zich veilig genoeg voelen om het gemis écht te voelen – niet alleen in hun hoofd, maar in hun hele wezen – dan begint er iets te verschuiven.
Er komt adem. Er komt zachtheid.
En vaak, ook zonder woorden, komt er langzaam weer een beetje levensvreugde terug.
Bij Livastre geloof ik dat voelen de weg is naar vrijheid.
Dat verdriet niet iets is om te vermijden, maar een zachte poort is naar meer verbondenheid met jezelf en met het leven dat nog voor je ligt.
Wanneer het verdriet van een zwangerschapsverlies er mag zijn, hoeft het niet langer de leiding te nemen.
Het mag deel worden van jouw verhaal – in plaats van jouw verhaal te blijven bepalen.
Ik zie telkens opnieuw hoe vrouwen, wanneer ze in zachtheid bij hun gevoel durven blijven, daarna vrijer leven.
Ze ademen dieper, ze ervaren meer vertrouwen, ze staan opener in een eventuele nieuwe zwangerschap.
Niet omdat ze ‘klaar’ zijn met het verlies, maar omdat ze niet langer hoeven te vechten tegen wat is.
Zachtheid is geen zwakte.
Het is de kracht die opent wat ooit gesloten leek.
