Een vraag die ik regelmatig krijg, is wat begeleiding eigenlijk verandert.
Dat is geen eenvoudige vraag.
Niet omdat er geen antwoord op bestaat, maar omdat het antwoord voor iedereen anders kleurt.
Wat ik wel weet, is dat vrouwen zelden bij Livastre komen omdat ze hun verlies willen vergeten.
Ze komen omdat ze voelen dat iets nog steeds aandacht vraagt.
Omdat ze moe zijn van het dragen.
Omdat ze merken dat hun lichaam gespannen blijft reageren.
Omdat ze sneller geraakt worden dan vroeger.
Omdat ze verlangen naar meer rust, meer ademruimte of meer vertrouwen in zichzelf.
En vaak ontdekken ze gaandeweg dat het niet zozeer gaat over het verlies zelf, maar over alles wat ze sindsdien alleen hebben gedragen.
Verlies verdwijnt niet. Het wordt ook niet uitgewist. Je kindje blijft deel uitmaken van jouw verhaal. Wat wel verandert, is de manier waarop het verlies aanwezig is in jouw leven.
Veel vrouwen vertellen na verloop van tijd dat ze meer rust ervaren in hun lichaam. Dat ze minder voortdurend “aan” staan. Dat hun schouders niet meer altijd gespannen voelen. Dat ze opnieuw kunnen ademen zonder het gevoel te hebben dat er iets vastzit.
Sommigen merken dat ze minder snel overspoeld worden door emoties. Niet omdat die emoties verdwijnen, maar omdat er meer ruimte ontstaat om ermee aanwezig te zijn.
Anderen ervaren meer vertrouwen. In hun lichaam. In zichzelf. In hun vermogen om te dragen wat het leven brengt.
Soms verandert er ook iets in de relatie met hun kindje.
Waar het verlies vroeger vooral verbonden was met pijn, ontstaat er geleidelijk meer ruimte voor liefde, herinnering en verbondenheid.
Niet minder gemis.
Wel meer zachtheid rondom dat gemis.
Ook in het dagelijkse leven worden de veranderingen vaak zichtbaar.
Vrouwen vertellen dat ze meer kunnen genieten van kleine momenten. Dat ze meer aanwezig zijn bij hun partner of kinderen. Dat ze minder het gevoel hebben voortdurend te moeten overleven.
Gewoonweg omdat er meer ruimte ontstaat voor leven met het verlies.
Misschien is dat uiteindelijk de kern van wat begeleiding kan brengen.
Niet dat het verleden verandert.
Niet dat verdriet verdwijnt.
Maar dat wat lange tijd alleen gedragen werd, niet langer alleen gedragen hoeft te worden.
Dat er opnieuw ademruimte ontstaat.
Meer rust.
Meer vertrouwen.
Meer lichtheid.
En misschien wel het belangrijkste van alles: dat je opnieuw voelt dat er plaats is voor jou, voor jouw verhaal én voor het leven dat verder beweegt, mét jouw sterren.
Misschien verlang je hier ook naar
Meer rust in je lichaam.
Meer vertrouwen in jezelf.
Meer ademruimte naast het verlies.
Niet omdat je jouw kindje wilt vergeten, maar omdat je verlangt naar een manier van leven waarin verdriet en liefde naast elkaar mogen bestaan.
Wanneer je voelt dat het tijd is om daar ruimte voor te maken, ben je welkom.
Ontdek het vijfstappenprogramma Leef met jouw sterren
